Internet, vrijplaats vol prikkeldraad

Internet is het unieke medium waar de mens creativiteit kan beleven en delen. Alle bestaande vormen van communicatie komen samen op internet. Het beleven van nieuws heeft een andere dimensie gekregen door het internet. Nieuws staat onmiddellijk op internet, of het nou nieuws is of niet. En hierop wordt dan onmiddellijk gereageerd middels sociale netwerken als Twitter en Facebook. Een ieder die toegang heeft tot internet hoeft eigenlijk niets te missen. En toch kan dit minder onschuldig zijn dan het lijkt.

Censuur, ook u doet er aan mee

Censuur is een begrip waar de Nederlander van gruwelt. Maar hebben we niet dagelijks te maken met gefilterde content op het internet? Hoe vaak heeft u gecontroleerd of uw reactie ook werkelijk wordt gepubliceerd op het blog waarop u gereageerd heeft? Is het “toelaten” van een reactie ook niet een vorm van censuur? Oké, de reactie moet voldoen aan fatsoensnormen maar desondanks plaatst een krant als de Telegraaf veel reacties niet, als deze niet stroken met de signatuur van de krant. Daarmee lijkt ook de journalistiek haar eigen norm te kennen betreffende censuur. Het gekke is dat we bij censuur eerder geneigd zijn te denken aan China, welke regelmatig in conflict is met Google over de zoekresultaten die de Chinees mag zien. Of aan de Amerikaanse overheid die middels het gewraakte OPTA probeerde een alziend (verbiedend) oog op websites te leggen.

Selectief

Apple LogoProducenten proberen ook steeds vaker over de hoofden van de klant hun producten te profileren. Niet immer in het belang van de klant, wel steeds vaker van henzelf. Prachtig voorbeeld is natuurlijk Apple. Binnenkort verschijnt iOS versie 6 voor iPhone en iPad. In deze versie is de Youtube app niet meer aanwezig. Volgens Apple is de licentie die het had op de YouTube-app in iOS beëindigd. In praktijk gaat het natuurlijk om rivaliteit tussen Google en Apple. Google zal nu met een eigen Youtube app komen dat via de App store verkrijgbaar is.

Zo laat Apple ook in haar App-store alleen dat toe wat past in het beleid van Apple. Dit moet u lezen als: wat haar eigen aanbod en filosofie niet aantast. Onbegrijpelijk dat Apple hier nog altijd mee weg komt. Apple heeft een marktaandeel binnen de mobiele apparatuur die neigt naar een onbetwist monopolie. Wij maken ons steeds meer afhankelijke van firma’s als Facebook, Google en Apple. Hoe vaak bent u gevraagd of u tevreden bent over het geleverde product of dienst? Facebook bijvoorbeeld kwam met de gewraakte tijdlijn. Niemand vond het iets, maar toch wordt het gewoon doorgezet. Waarom? Omdat het tijdlijn formaat betere mogelijkheden heeft voor het plaatsen van advertenties.

Intellectueel eigendom

Share buttonEr bestaan ongelooflijk veel blogs. En er wordt naar hartelust van elkaar gejat (niet zelden zonder toestemming). Of het nu gaat om artikelen of afbeeldingen en videootjes, als Google het vindbaar maakt, dan mag het bliikbaar gebruikt worden. Nee dus, dat mag helemaal niet. Het internet is bij uitstek het medium waar het “delen” (sharen) wordt propageerd. Doch een kenmerk van de klassieke mens is dat hij helemaal niet van delen houdt. Het bizarre is dat we als de dood zijn, wanneer iemand gebruik maakt van onze teksten of afbeeldingen. We willen rendement op onze inspanningen. “Of je blijft er met de klauwen vanaf, of je zult er voor dokken”, lijkt het motto. En dat terwijl we lustig muziek en films downloaden zonder enig schuldgevoel.

Internet is ook de plaats waar veel onzin wordt verkondigd middels licenties en copyrights. Waarschijnlijk staat onder uw website ook zoiets als ©. Er bestaan zoveel vormen van licenties op internet, dat menigeen er zich weinig van aantrekt. De vraag is of men zich er werkelijk in heeft verdiept. Er wordt verwoede pogingen gedaan om het intellectuele eigendom te beschermen. Soms zelfs zeer agressief. Als wij voor een plaatje hebben betaald, dan moet de ander er van afblijven. Delen kent haar grenzen.

Flickr bijvoorbeeld heeft een share functie, evenals Youtube, waarbij zelfs de code wordt aangeboden om het in uw eigen artikelen te “plakken”. Maar lees vooral even de voorwaarden voordat u dit naar hartelust gaat doen. Het kan redelijk in de papieren gaan lopen als uw enthousiasme over het gedeelde te spontaan in uw productie is opgenomen. De rechten voor de digitale vorm van de foto die u in uw Flickr account opneemt, komen automatisch aan Flickr toe.  U kunt per foto aangeven onder welke licentie deze vervolgens vallen. Hieronder valt ook een common-creatives licentie.  Maar bijna niemand doet dit. Dus ook hier, kijken is oké maar delen niet.

Sociaal netwerken

Sociale netwerken wekken de indruk dat je alles moet kunnen delen met je vrienden, waarbij ook Facebook in haar voorwaarden heeft opgenomen dat de rechten voor alle gepubliceerde materiaal automatisch bij Facebook komen te liggen. Maar internet is helemaal niet sociaal, het wekt slechts de schijn. En op deze schijn wordt handig ingesprongen door vele internet marketeers. Het internet is een plek waar u als bezoeker bij voorkeur wordt geprofileerd. Vervolgens wordt er voor gezorgd dat u krijgt wat bij u past. En omdat u zovelen bent, wordt dit gedaan middels “tools”, software dus. Uw behoefte is berekenbaar.

De politiek in de houdgreep

Romeinse senaat

Het politieke instituut is gebaseerd is op een vorm waar haar onstaan stamt uit de tijd van de Romeinen. Dat wil zeggen partijen en vorsten die middels senaat en parlement de menigte enigszins in toom probeert te houden. Doch het internet is een globaal medium, waar commerciële partijen van enorme omvang steeds dominanter worden. Het lijkt steeds moeilijker de uitdagingen die dit met zich mee brengt op landelijk niveau op te lossen. Veelvuldig wordt middels rechtzaken, die bewust in bepaalde landen worden gevoerd, de concurrent bestreden. Henri Ford zou er van hebben gesmuld dat hij elke andere automobiel fabrikant via de rechtzaal uit de markt had kunnen mikken. En dit slechts op het eenvoudige feit dat ze ook vier wielen onder hun vehikel hadden gemonteerd. En de rechtsgang gaat in het geval van Apple en Samsung gewoon in het spelletje mee. Een Duitse rechter die voor heel Europa bepaald dat de Galaxy 7.7 niet verkocht zou mogen worden.

Downloaden

Het downloaden is in landen als de Verenigde Staten en Duitsland not done. In deze landen gaan flinke bedragen om als de burger met deze “misdaad” wordt gepakt. In Nederland is de politiek nog druk doende om te bepalen met welke partij ze in zee gaat. Voor eigen gebruik is downloaden nog steeds legaal, maar actief aanbieden (via Torrent sites) is niet legaal. Maar het uitwisselen van films en muziek via opslag media valt niet eens onder het downloaden. Dus is dit dan legaal? Het wordt allemaal wel erg ondoorzichtig.

Spagaat

De oude politiek probeert met betrekking tot internet, zinvolle wetgeving te ontwikkelen. Doch maakt ook hier onbekend onbemind. De cookiewet is ook zo’n vreemde uitspatting. De gebruiker moet toestemming geven om cookies toe te staan. Dit om de bezoeker de keus te geven of er gegevens mogen worden opgeslagen in een cookie, waarmee de eigenaar van de bezochte site statistieken kan opbouwen om zo inhoud te profileren. Er zijn echter genoeg mensen die niet eens weten wat een cookie is. Dus wordt het meestal goedgekeurd. Het is een vreemde spagaat waarin het lijkt dat de overheid iedereen tevreden wil houden, maar zelf over onvoldoende kennis beschikt. Op elke bescherming middels wetgeving, wordt een creatieve toelaatbaarheid gevonden. Dus uiteindelijk levert de gewone burger steeds meer vrijheid in.

Grenzen van toelaatbaarheid

Ik ben van mening dat alles wat strafbaar is dit ook geldt voor internet uitingen en gedragingen. Maar om een individu hard te straffen, omdat deze ongekende schade heeft toegebracht aan de omzet van een artiest door het downloaden van de laatste hit gaat mij te ver. Internet vereist mijns inziens verandering van bestaande modellen, zowel politiek, justitieel als commercieel. Op dit moment worden bepaalde bedrijven groter dan het bruto product van landen. Gelijktijdig lijken gebruikers (burgers) meer en meer te verworden tot statistische entiteiten. Dit zal uiteindelijk gaan leiden tot anonimisering en beperking van vrijheid. Tenslotte verwacht ik dat met het voortschrijden van technisch inzicht de middelen om ongeoorloofd en ongewenst gebruik op te sporen en te bestraffen zal toenemen. U bent gewaarschuwd.

Johan van de Merwe

Johan van de Merwe is sinds 1985 werkzaam in de automatisering. In 2007 heeft hij Enovision GmbH opgestart, welke is gespecialiseerd in internet toepassingen, presentatie en coaching. Voor Websprinter is hij werkzaam als internet coach voor het MKB.

You may also like...

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.